All Weather (ang. All Weather Portfolio, portfel na każdą pogodę) to koncepcja portfela opracowana przez Raya Dalio i jego fundusz Bridgewater Associates. Celem nie jest maksymalny zysk, tylko możliwie stabilny wynik niezależnie od tego, w jakim otoczeniu gospodarczym znajdzie się rynek. Portfel łączy akcje, obligacje, złoto i surowce tak, żeby żadna pojedyncza klasa aktywów nie dominowała ryzyka.
Bridgewater stosuje tę strategię od lat 90. Szerokiej publiczności uproszczoną wersję przedstawił Tony Robbins w książce „Money: Master the Game” (2014), na podstawie rozmowy z Dalio. To właśnie ta wersja jest dziś najczęściej kopiowana przez inwestorów indywidualnych.
Cztery pory roku gospodarki
Punkt wyjścia to spostrzeżenie, że ceny aktywów reagują głównie na zaskoczenia dotyczące wzrostu gospodarczego i inflacji. Daje to cztery możliwe „pory roku”:
| Otoczenie | Co zwykle radzi sobie dobrze |
|---|---|
| Wzrost powyżej oczekiwań | akcje, obligacje korporacyjne, surowce |
| Wzrost poniżej oczekiwań | obligacje skarbowe, obligacje indeksowane inflacją |
| Inflacja powyżej oczekiwań | surowce, złoto, obligacje indeksowane inflacją |
| Inflacja poniżej oczekiwań | akcje, obligacje skarbowe |
Ponieważ nikt nie wie, która pora nadejdzie, All Weather rozkłada ryzyko po równo na wszystkie cztery scenariusze, zamiast zakładać jeden z nich.
Uproszczony skład portfela
| Składnik | Udział |
|---|---|
| Akcje | 30% |
| Obligacje długoterminowe | 40% |
| Obligacje średnioterminowe | 15% |
| Złoto | 7,5% |
| Surowce | 7,5% |
Wersja stosowana przez Bridgewater jest bardziej złożona – korzysta m.in. z obligacji indeksowanych inflacją i z dźwigni na części obligacyjnej, żeby podnieść oczekiwaną stopę zwrotu przy zachowaniu zrównoważonego ryzyka.
Parytet ryzyka – idea stojąca za All Weather
Parytet ryzyka (ang. risk parity) to podejście, w którym wagi aktywów dobiera się tak, żeby każda część portfela wnosiła podobny wkład do całkowitego ryzyka, a nie podobną kwotę. W klasycznym portfelu 60/40 akcje stanowią 60% kapitału, ale odpowiadają za zdecydowaną większość jego zmienności – bo są kilkukrotnie bardziej zmienne niż obligacje. Parytet ryzyka zmniejsza więc udział aktywów zmiennych i zwiększa udział spokojniejszych.
Skutek uboczny: taki portfel ma zwykle niższą oczekiwaną stopę zwrotu. Fundusze instytucjonalne rozwiązują to dźwignią – pożyczają, żeby zwiększyć ekspozycję całego zbilansowanego portfela.
Przykład
Załóżmy portfel 100 000 zł w proporcjach uproszczonego All Weather. Na akcje przypada 30 000 zł, na obligacje łącznie 55 000 zł, na złoto i surowce po 7 500 zł. Przyjmijmy umowny rok, w którym akcje spadają o 20%, obligacje zyskują 5%, złoto rośnie o 10%, a surowce tracą 5%.
- akcje: –6 000 zł,
- obligacje: +2 750 zł,
- złoto: +750 zł,
- surowce: –375 zł.
Łącznie portfel traci 2 875 zł, czyli około 2,9%. Portfel złożony w 100% z akcji straciłby w tym samym scenariuszu 20 000 zł. Ceną jest to, że w roku silnej hossy All Weather zostaje wyraźnie w tyle za rynkiem akcji.
Słabe strony
All Weather opiera się na założeniu, że akcje i obligacje zwykle nie spadają jednocześnie. Rok 2022 pokazał, że przy gwałtownym wzroście inflacji i stóp procentowych mogą tracić razem – a portfel z 55% udziałem obligacji, w tym długoterminowych, ucierpiał wtedy mocno. Druga słabość to wrażliwość na stopy procentowe: długie obligacje tracą najwięcej, gdy stopy rosną.
Najczęstsze błędy
- Traktowanie All Weather jako portfela, który „nigdy nie traci” – ma tylko płytsze spadki niż akcje, a nie zerowe ryzyko.
- Kopiowanie proporcji z amerykańskich źródeł bez zastanowienia się nad walutą – dla inwestora z Polski znaczenie ma też ryzyko walutowe.
- Zaniedbanie rebalansowania – bez niego proporcje z czasem się rozjeżdżają i portfel przestaje być zrównoważony.
Perspektywa tradera
Najcenniejsza lekcja z All Weather dla tradera to myślenie o ryzyku, a nie o kwotach. Dwie pozycje po 10 000 zł na instrumentach o bardzo różnej zmienności to wcale nie jest równy podział ryzyka. Tak samo jak parytet ryzyka wyrównuje wkład klas aktywów, trader może wyrównywać ryzyko pozycji, dobierając ich wielkość do odległości stop lossa i zmienności instrumentu. Do tego służy kalkulator wielkości pozycji. Druga lekcja: korelacje nie są stałe – w kryzysie aktywa, które zwykle się uzupełniają, potrafią spadać razem.
Najczęstsze pytania
Kto stworzył portfel All Weather?
Ray Dalio i fundusz Bridgewater Associates. Uproszczoną wersję dla inwestorów indywidualnych spopularyzował Tony Robbins.
Czy All Weather i parytet ryzyka to to samo?
Nie do końca. Parytet ryzyka to ogólna metoda dobierania wag według wkładu do ryzyka. All Weather to konkretny portfel oparty na tej metodzie i na podziale gospodarki na cztery scenariusze.
Jak często rebalansować All Weather?
Najczęściej raz w roku albo wtedy, gdy któraś pozycja odchyli się od docelowego udziału o kilka punktów procentowych. Częstsze rebalansowanie podnosi koszty transakcyjne.
Czy da się zbudować All Weather z ETF-ów?
Tak – z ETF-ów na akcje, obligacje o różnym terminie zapadalności, złoto i surowce. Część obligacyjną można też oprzeć na polskich obligacjach skarbowych, pamiętając, że zmienia to charakter portfela.
Tekst ma charakter edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej.
