DCA

DCA (Dollar-Cost Averaging) to strategia inwestowania polegająca na regularnym kupowaniu określonego aktywa za stałą kwotę, niezależnie od jego aktualnej ceny.

Zamiast próbować przewidzieć najlepszy moment na zakup, inwestor dzieli kapitał na mniejsze części i inwestuje je w ustalonych odstępach czasu.

Przykładowo zamiast jednorazowo zainwestować 12 000 zł w Bitcoin, można kupować BTC za 1000 zł każdego miesiąca przez rok.

Cena aktywa będzie się w tym czasie zmieniać, dlatego za tę samą kwotę w jednym miesiącu kupimy więcej jednostek, a w innym mniej.

W efekcie cena zakupu całego portfela zostaje uśredniona.

Jak działa DCA?

Załóżmy, że inwestor przeznacza na Bitcoina 1000 zł miesięcznie.

Kiedy cena spada, za tę samą kwotę kupujemy więcej jednostek aktywa.

Kiedy cena rośnie, kupujemy ich mniej.

Inwestor nie musi więc za każdym razem podejmować decyzji, czy obecna cena jest „dobra”.

DCA a próba wybrania dołka

Jedną z największych zalet DCA jest ograniczenie konieczności timingu rynku.

Nikt nie wie z pewnością, czy dzisiejsza cena jest:

• lokalnym dołkiem,
• początkiem hossy,
• początkiem bessy,
• czy środkiem długiego trendu spadkowego.

Przy jednorazowej inwestycji moment wejścia ma bardzo duże znaczenie.

Przy DCA kapitał jest rozłożony w czasie.

Nie oznacza to jednak, że DCA eliminuje ryzyko.

Jeżeli aktywo przez wiele lat traci na wartości, regularne dokupywanie nie gwarantuje zysku.

DCA a lump sum

Alternatywą dla DCA jest lump sum, czyli zainwestowanie całego dostępnego kapitału jednorazowo.

Załóżmy, że mamy 12 000 zł.

Możemy:

DCA:
12 × 1000 zł miesięcznie

albo:

Lump sum:
12 000 zł od razu.

Jeżeli po zakupie rynek szybko rośnie, lump sum może osiągnąć lepszy wynik, ponieważ cały kapitał był zainwestowany od początku.

Jeżeli natomiast rynek szybko spada, rozłożenie zakupów w czasie może ograniczyć ryzyko wejścia całością kapitału tuż przed spadkami.

DCA nie zawsze daje lepszy wynik

To bardzo ważne.

DCA nie jest strategią, która automatycznie maksymalizuje zysk.

Jeżeli rynek ma długoterminowy trend wzrostowy, wcześniejsze zainwestowanie całego kapitału często oznacza, że większa część pieniędzy pracuje przez dłuższy czas.

DCA może wtedy pozostawić część kapitału poza rynkiem.

Dlatego wybór pomiędzy DCA a inwestycją jednorazową zależy między innymi od:

• charakteru aktywa,
• horyzontu inwestycyjnego,
• dostępnego kapitału,
• tolerancji ryzyka,
• sytuacji rynkowej,
• psychiki inwestora.

DCA na Bitcoinie

DCA jest często stosowane przy inwestowaniu w Bitcoina.

Przykładowy plan może wyglądać następująco:

500 zł → BTC → pierwszy dzień każdego miesiąca

i powtarzamy tę operację przez kilka lat.

Nie ma wtedy potrzeby codziennego analizowania wykresu i zastanawiania się, czy Bitcoin jest aktualnie przewartościowany lub niedowartościowany.

Strategia może być całkowicie mechaniczna.

DCA na akcjach i ETF-ach

DCA można stosować również do:

• akcji,
• ETF-ów,
• funduszy inwestycyjnych,
• obligacji,
• kryptowalut.

Przykładowo inwestor może co miesiąc przeznaczać określoną kwotę na szeroki ETF akcyjny.

Jest to szczególnie wygodne dla osoby, która regularnie otrzymuje dochód i chce systematycznie przeznaczać jego część na inwestowanie.

DCA a zmienność

DCA wykorzystuje zmienność rynku w określony sposób.

Jeżeli cena spada, stała kwota pozwala kupić więcej jednostek.

Jeżeli cena rośnie, kupujemy mniej.

Przykładowo:

• przy cenie 100 zł za 1000 zł kupujemy 10 jednostek,
• przy cenie 50 zł kupujemy 20 jednostek,
• przy cenie 200 zł kupujemy 5 jednostek.

Dzięki temu cena zakupu całego portfela jest wynikiem wielu zakupów, a nie jednej decyzji.

DCA a psychologia inwestowania

Jedną z największych zalet DCA może być prostota i automatyzacja.

Inwestor nie musi za każdym razem podejmować decyzji:

„Czy teraz kupić?”

Ustala zasady z góry i konsekwentnie je realizuje.

Może to ograniczyć wpływ emocji, takich jak:

• FOMO,
• strach przed spadkami,
• chciwość,
• próba przewidywania rynku.

DCA nie oznacza jednak całkowitego wyeliminowania emocji.

Dużo trudniej jest konsekwentnie kupować aktywo, gdy jego cena spada o kilkadziesiąt procent i media zaczynają mówić o końcu rynku.

DCA a spadający rynek

DCA jest czasami przedstawiane jako sposób na „zarabianie na spadkach”.

To uproszczenie.

Jeżeli aktywo spada, inwestor rzeczywiście kupuje za tę samą kwotę więcej jednostek.

Nie oznacza to jednak, że każda przecena jest okazją.

Jeżeli wartość aktywa spada z powodu trwałego pogorszenia jego fundamentów, dalsze dokupywanie może zwiększać stratę.

Dlatego:

DCA nie zastępuje analizy tego, w co inwestujemy.

DCA a martingale

DCA bywa mylone z martingale.

To nie jest to samo.

W klasycznym DCA inwestor przeznacza na kolejne zakupy stałą kwotę.

Przykładowo:

1000 → 1000 → 1000 → 1000 zł

W strategii martingale kwota może rosnąć po kolejnych stratach:

1000 → 2000 → 4000 → 8000 zł

Martingale wiąże się więc z dużo większym ryzykiem gwałtownego zwiększania ekspozycji.

DCA a aktywne inwestowanie

DCA jest strategią przede wszystkim systematycznego inwestowania, a nie aktywnego tradingu.

Trader może otwierać i zamykać pozycje w zależności od aktualnych warunków rynkowych.

Inwestor stosujący DCA z góry ustala:

• kwotę,
• częstotliwość zakupów,
• aktywo,
• okres inwestowania.

Dzięki temu liczba decyzji podejmowanych pod wpływem bieżących ruchów rynku jest znacznie mniejsza.

DCA a HODL

DCA często występuje razem ze strategią HODL.

Przykładowo inwestor może:

regularnie kupować BTC → nie sprzedawać go przez wiele lat → utrzymywać długoterminową ekspozycję.

DCA odpowiada wtedy przede wszystkim na pytanie:

„Kiedy kupować?”

Natomiast HODL:

„Jak długo trzymać?”

Są to więc dwa różne elementy strategii.

Sprawdź Kalkulator HODL i DCA i porównaj samodzielnie różnicę między trzymanie długoterminowym, a uśrednianiem zakupów na różnych aktywach.

Wady DCA

DCA ma również swoje ograniczenia.

Najważniejsze z nich to:

• brak gwarancji zysku,
• możliwość osiągnięcia niższej stopy zwrotu niż przy wcześniejszej inwestycji całego kapitału,
• koszty wielu transakcji,
• ryzyko regularnego dokupywania aktywa, które trwale traci wartość,
• konieczność zachowania dyscypliny podczas dużych spadków.

DCA może również dawać fałszywe poczucie bezpieczeństwa.

Uśrednianie ceny nie powoduje automatycznie, że inwestycja staje się bezpieczna.

DCA nie jest Stop Lossem

W tradingu warto szczególnie uważać na wykorzystywanie DCA jako sposobu na ratowanie nieudanej pozycji.

Jeżeli trader kupił aktywo, a następnie cena spadła, może pomyśleć:

„Dokupię niżej, żeby obniżyć cenę wejścia.”

Następnie cena spada jeszcze bardziej i trader ponownie dokupuje.

To może prowadzić do niekontrolowanego zwiększania pozycji.

Nie jest to już klasyczne, wcześniej zaplanowane DCA.

Jeżeli strategia tradingowa zakłada określony Stop Loss, dokładanie do tracącej pozycji może całkowicie zmienić jej profil ryzyka.

Podsumowanie

DCA (Dollar-Cost Averaging) to strategia polegająca na regularnym inwestowaniu stałych kwot niezależnie od aktualnej ceny aktywa.

Jej główne zalety to:

• prostota,
• automatyzacja,
• ograniczenie znaczenia momentu wejścia,
• mniejsza potrzeba przewidywania rynku,
• możliwość systematycznego inwestowania części dochodu.

DCA ma jednak również wady. Nie gwarantuje zysku i nie chroni przed spadkiem wartości aktywa. W przypadku rynku o długoterminowym trendzie wzrostowym inwestycja całego kapitału wcześniej może okazać się bardziej rentowna.

Najważniejsze jest też rozróżnienie DCA od dokładania do stratnej pozycji w tradingu. Prawdziwe DCA powinno być zaplanowaną strategią zarządzania kapitałem, a nie sposobem na przekonywanie samego siebie, że „jeszcze jeden zakup uratuje transakcję”.