tradingview

Portfel permanentny

Portfel permanentny (ang. permanent portfolio) to strategia alokacji opracowana przez amerykańskiego doradcę Harry’ego Browne’a. Kapitał dzielisz na cztery równe części: 25% akcji, 25% długoterminowych obligacji skarbowych, 25% złota i 25% gotówki lub krótkoterminowych instrumentów skarbowych. Celem nie jest maksymalny zysk, tylko portfel, który przetrwa każde warunki gospodarcze bez przewidywania, co nadejdzie.

Cztery stany gospodarki

Browne wychodził z założenia, że gospodarka zawsze znajduje się w jednym z czterech stanów, a każdy z nich sprzyja innemu składnikowi portfela.

Stan gospodarki Co zwykle zyskuje
Dobrobyt – wzrost, niska inflacja akcje, w mniejszym stopniu obligacje
Inflacja złoto
Deflacja długoterminowe obligacje skarbowe
Recesja przy wysokich stopach (drogi pieniądz) gotówka

Idea polega na tym, że w każdym otoczeniu przynajmniej jeden składnik radzi sobie dobrze i łagodzi spadki pozostałych. Składniki są celowo dobrane tak, by reagowały na różne czynniki – zwłaszcza długie obligacje i złoto często zachowują się przeciwnie.

Zasady rebalancingu

Browne proponował prostą regułę: nie ruszasz portfela, dopóki udział żadnego składnika nie spadnie poniżej 15% lub nie przekroczy 35%. Wtedy przywracasz wszystkie cztery części do 25%. Poza tym – raz w roku możesz sprawdzić proporcje i wykorzystać nowe wpłaty do uzupełnienia najmniejszej części.

Przykład

Załóżmy, że startujesz ze 100 000 zł – po 25 000 zł w każdej części. W ciągu roku akcje rosną o 20%, długie obligacje tracą 10%, złoto zyskuje 80%, a gotówka daje 4%.

Składnik Wartość po roku Udział Po rebalancingu
Akcje 30 000 zł ok. 24,3% 30 875 zł
Obligacje długoterminowe 22 500 zł ok. 18,2% 30 875 zł
Złoto 45 000 zł ok. 36,4% 30 875 zł
Gotówka 26 000 zł ok. 21,1% 30 875 zł
Razem 123 500 zł 100% 123 500 zł

Złoto przekroczyło 35%, więc sprzedajesz go za 14 125 zł i rozdzielasz środki między obligacje, akcje i gotówkę. Gdyby złoto urosło mniej i zostało poniżej progu, portfel zostałby bez zmian.

Zalety i wady

  • Zalety – niska zmienność i zwykle płytsze obsunięcia niż w portfelu akcyjnym, prostota, brak potrzeby prognozowania.
  • Wady – w długich okresach hossy na akcjach wyraźnie przegrywa z portfelami akcyjnymi. Połowa kapitału w złocie i gotówce oznacza niższy oczekiwany zwrot. Długie obligacje są bardzo wrażliwe na stopy procentowe.

Polska wersja portfela permanentnego

  • Akcje – ETF na globalny indeks akcji lub połączenie z ETF-em na polski indeks.
  • Obligacje długoterminowe – długie obligacje skarbowe o stałym oprocentowaniu lub ETF obligacyjny. Detaliczne obligacje indeksowane inflacją nie pełnią tej samej roli, bo nie zyskują na spadku stóp tak jak długie papiery notowane.
  • Złoto – fizyczne sztabki i monety lub instrumenty ETC na złoto.
  • Gotówka – krótkoterminowe obligacje skarbowe, lokaty, fundusze pieniężne.

Warto też rozważyć walutę – oryginalny portfel był projektowany dla inwestora z USA. W polskiej wersji część składników będzie wyceniana w złotych, a część w walutach obcych.

Najczęstsze błędy

  • Porzucanie strategii po kilku latach słabszych wyników względem akcji.
  • Zastępowanie długich obligacji krótkimi – zmienia to działanie całego portfela.
  • Zbyt częsty rebalancing zamiast trzymania się progów 15% i 35%.
  • Pomijanie kosztów przechowywania fizycznego złota i spreadów przy jego sprzedaży.

Perspektywa tradera

Portfel permanentny to lekcja pokory wobec prognoz. Zamiast zgadywać, który scenariusz makro się zrealizuje, rozkładasz ryzyko na wszystkie. Traderzy mogą z niego wziąć sposób myślenia: sprawdź, jak Twój portfel zachowa się w każdym z czterech stanów gospodarki, a nie tylko w tym, który uważasz za najbardziej prawdopodobny. Stabilna baza pozwala też podejmować ryzyko w wydzielonej części kapitału bez zagrożenia dla całości.

Najczęstsze pytania

Kto wymyślił portfel permanentny?

Harry Browne, amerykański doradca inwestycyjny i autor książek o finansach. Koncepcję przedstawił na początku lat 80. XX wieku i rozwijał w kolejnych książkach.

Czy portfel permanentny chroni przed inflacją?

Częściowo – rolę ochrony przed inflacją pełni głównie złoto. W okresach inflacji tracić mogą jednocześnie długie obligacje i gotówka w ujęciu realnym.

Jak często rebalansować portfel permanentny?

Według zasady Browne’a wtedy, gdy któryś składnik przekroczy 35% lub spadnie poniżej 15% wartości portfela.

Czym różni się od portfela 60/40?

Portfel 60/40 ma dwie klasy aktywów i dużo akcji. Portfel permanentny ma cztery równe części, w tym złoto i gotówkę, więc zwykle jest mniej zmienny, ale ma niższy oczekiwany zwrot.

Tekst ma charakter edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej.