Finanse osobistePrezes komentujeKalkulatoryQuiz wiedzy
Zacznij tutaj
Słownik
O mnie

TradingView

Najszybszy sposób na śledzenie rynków

Uruchom wykres

Link partnerski

Portfel permanentny

Portfel permanentny (ang. permanent portfolio) to strategia alokacji opracowana przez amerykańskiego doradcę Harry’ego Browne’a. Kapitał dzielisz na cztery równe części: 25% akcji, 25% długoterminowych obligacji skarbowych, 25% złota i 25% gotówki lub krótkoterminowych instrumentów skarbowych. Celem nie jest maksymalny zysk, tylko portfel, który przetrwa każde warunki gospodarcze bez przewidywania, co nadejdzie.

Cztery stany gospodarki

Browne wychodził z założenia, że gospodarka zawsze znajduje się w jednym z czterech stanów, a każdy z nich sprzyja innemu składnikowi portfela.

Stan gospodarki Co zwykle zyskuje
Dobrobyt – wzrost, niska inflacja akcje, w mniejszym stopniu obligacje
Inflacja złoto
Deflacja długoterminowe obligacje skarbowe
Recesja przy wysokich stopach (drogi pieniądz) gotówka

Idea polega na tym, że w każdym otoczeniu przynajmniej jeden składnik radzi sobie dobrze i łagodzi spadki pozostałych. Składniki są celowo dobrane tak, by reagowały na różne czynniki – zwłaszcza długie obligacje i złoto często zachowują się przeciwnie.

Zasady rebalancingu

Browne proponował prostą regułę: nie ruszasz portfela, dopóki udział żadnego składnika nie spadnie poniżej 15% lub nie przekroczy 35%. Wtedy przywracasz wszystkie cztery części do 25%. Poza tym – raz w roku możesz sprawdzić proporcje i wykorzystać nowe wpłaty do uzupełnienia najmniejszej części.

Przykład

Załóżmy, że startujesz ze 100 000 zł – po 25 000 zł w każdej części. W ciągu roku akcje rosną o 20%, długie obligacje tracą 10%, złoto zyskuje 80%, a gotówka daje 4%.

Składnik Wartość po roku Udział Po rebalancingu
Akcje 30 000 zł ok. 24,3% 30 875 zł
Obligacje długoterminowe 22 500 zł ok. 18,2% 30 875 zł
Złoto 45 000 zł ok. 36,4% 30 875 zł
Gotówka 26 000 zł ok. 21,1% 30 875 zł
Razem 123 500 zł 100% 123 500 zł

Złoto przekroczyło 35%, więc sprzedajesz go za 14 125 zł i rozdzielasz środki między obligacje, akcje i gotówkę. Gdyby złoto urosło mniej i zostało poniżej progu, portfel zostałby bez zmian.

Zalety i wady

  • Zalety – niska zmienność i zwykle płytsze obsunięcia niż w portfelu akcyjnym, prostota, brak potrzeby prognozowania.
  • Wady – w długich okresach hossy na akcjach wyraźnie przegrywa z portfelami akcyjnymi. Połowa kapitału w złocie i gotówce oznacza niższy oczekiwany zwrot. Długie obligacje są bardzo wrażliwe na stopy procentowe.

Polska wersja portfela permanentnego

  • Akcje – ETF na globalny indeks akcji lub połączenie z ETF-em na polski indeks.
  • Obligacje długoterminowe – długie obligacje skarbowe o stałym oprocentowaniu lub ETF obligacyjny. Detaliczne obligacje indeksowane inflacją nie pełnią tej samej roli, bo nie zyskują na spadku stóp tak jak długie papiery notowane.
  • Złoto – fizyczne sztabki i monety lub instrumenty ETC na złoto.
  • Gotówka – krótkoterminowe obligacje skarbowe, lokaty, fundusze pieniężne.

Warto też rozważyć walutę – oryginalny portfel był projektowany dla inwestora z USA. W polskiej wersji część składników będzie wyceniana w złotych, a część w walutach obcych.

Najczęstsze błędy

  • Porzucanie strategii po kilku latach słabszych wyników względem akcji.
  • Zastępowanie długich obligacji krótkimi – zmienia to działanie całego portfela.
  • Zbyt częsty rebalancing zamiast trzymania się progów 15% i 35%.
  • Pomijanie kosztów przechowywania fizycznego złota i spreadów przy jego sprzedaży.

Perspektywa tradera

Portfel permanentny to lekcja pokory wobec prognoz. Zamiast zgadywać, który scenariusz makro się zrealizuje, rozkładasz ryzyko na wszystkie. Traderzy mogą z niego wziąć sposób myślenia: sprawdź, jak Twój portfel zachowa się w każdym z czterech stanów gospodarki, a nie tylko w tym, który uważasz za najbardziej prawdopodobny. Stabilna baza pozwala też podejmować ryzyko w wydzielonej części kapitału bez zagrożenia dla całości.

Najczęstsze pytania

Kto wymyślił portfel permanentny?

Harry Browne, amerykański doradca inwestycyjny i autor książek o finansach. Koncepcję przedstawił na początku lat 80. XX wieku i rozwijał w kolejnych książkach.

Czy portfel permanentny chroni przed inflacją?

Częściowo – rolę ochrony przed inflacją pełni głównie złoto. W okresach inflacji tracić mogą jednocześnie długie obligacje i gotówka w ujęciu realnym.

Jak często rebalansować portfel permanentny?

Według zasady Browne’a wtedy, gdy któryś składnik przekroczy 35% lub spadnie poniżej 15% wartości portfela.

Czym różni się od portfela 60/40?

Portfel 60/40 ma dwie klasy aktywów i dużo akcji. Portfel permanentny ma cztery równe części, w tym złoto i gotówkę, więc zwykle jest mniej zmienny, ale ma niższy oczekiwany zwrot.

Tekst ma charakter edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej.

Zaktualizowano: