Termin cold storage (zimne przechowywanie) ma dwa zupełnie różne znaczenia w zależności od tego, czy rozmawiamy o świecie finansów i kryptowalut, czy o infrastrukturze IT i bazach danych.
W obu przypadkach kluczowa jest jednak ta sama zasada: „zimne” oznacza coś odciętego, trudniej dostępnego, ale za to bardzo bezpiecznego lub taniego.
Kryptowaluty (portfele offline)
W świecie blockchaina cold storage to przechowywanie kluczy prywatnych do kryptowalut na urządzeniach całkowicie odciętych od Internetu. Jest to najgorszy wróg hakerów – dopóki urządzenie nie zostanie fizycznie podłączone do komputera z siecią, nikt nie jest w stanie ukraść środków zdalnie.
Jak realizuje się cold storage w krypto?
-
Portfele sprzętowe (hardware wallets): Specjalne urządzenia przypominające pendrive’y lub karty zabezpieczające (jak na grafice powyżej), które autoryzują transakcje wewnątrz swojego odizolowanego systemu.
-
Portfele papierowe (paper wallets): Klucz prywatny wydrukowany na kartce papieru lub zapisany na metalowej płytce.
Przeciwieństwem jest hot storage (gorący portfel) – czyli środki trzymane na giełdach lub w aplikacjach stale połączonych z siecią.
Przechowywanie danych i IT (bazy danych)
W architekturze danych cold storage to system przechowywania informacji, do których uzyskuje się dostęp bardzo rzadko. Chodzi o dane archiwalne, kopie zapasowe (backupy) lub dokumentację prawną, której nie wolno usunąć, ale nikt z niej na co dzień nie korzysta.
Główne cechy IT cold storage:
-
Niski koszt: Przechowywanie gigabajtów danych w „zimnej chmurze” (np. AWS Glacier) jest wielokrotnie tańsze niż na szybkich dyskach produkcyjnych.
-
Długi czas dostępu: Wyciągnięcie danych z takiego archiwum nie dzieje się w milisekundach – może zająć od kilku minut do nawet kilku godzin.
