Front-running (tzw. „przebiegłość transakcyjna”) to praktyka wykorzystania wiedzy o nadchodzącej transakcji innych uczestników rynku w celu osiągnięcia zysku kosztem tych uczestników.
🔍 Kluczowe cechy front-runningu:
-
🔎 Wiedza uprzednia: atakujący wie o dużej lub istotnej transakcji, która wkrótce zostanie zrealizowana.
-
💰 Cel: zrealizowanie własnej transakcji wcześniej, aby skorzystać z przewidywanej zmiany ceny.
-
⚖️ Status prawny: w tradycyjnych finansach front-running jest nielegalny i traktowany jako manipulacja rynkowa. W DeFi sytuacja jest bardziej skomplikowana – niektóre formy front-runningu są technicznie możliwe, np. w zdecentralizowanych giełdach (MEV – Miner/Maximal Extractable Value).
💡 Przykłady front-runningu:
-
Na giełdzie tradycyjnej: broker widzi duże zlecenie klienta kupna akcji i najpierw sam kupuje te akcje, a potem realizuje zlecenie klienta, zarabiając na wzroście ceny.
-
W DeFi (blockchain): bot widzi duże zlecenie swapu na Uniswap i składa własny swap wcześniej, zwiększając cenę tokena, a następnie sprzedaje z zyskiem.
📌 Podsumowanie:
Front-running to wykorzystanie informacji o nadchodzącej transakcji w celu uzyskania zysku, co w tradycyjnych rynkach jest nielegalne, a w świecie kryptowalut i DeFi może przybierać różne formy, w tym automatyczne boty i MEV.
