Rebalancing – to regularny lub okazjonalny proces dostosowywania struktury portfela inwestycyjnego tak, aby jego skład odpowiadał wcześniej ustalonej strategii inwestycyjnej i tolerancji ryzyka.
Polega na korygowaniu proporcji pomiędzy poszczególnymi klasami aktywów (np. akcjami, obligacjami, surowcami, gotówką czy nieruchomościami) w taki sposób, by utrzymać je w granicach określonych w planie inwestycyjnym.
Rebalancing jest potrzebny, ponieważ wartość różnych aktywów zmienia się w czasie w różnym tempie. Na przykład, jeśli w okresie wzrostów giełdowych akcje znacznie zyskają na wartości, mogą zacząć stanowić zbyt dużą część portfela w porównaniu z pierwotnym założeniem, co zwiększy jego ryzyko. W takiej sytuacji inwestor sprzedaje część akcji i przeznacza uzyskane środki na zakup innych klas aktywów (np. obligacji), aby przywrócić równowagę.
Proces rebalancingu:
-
Analiza obecnej struktury portfela – sprawdzenie, jak zmieniły się proporcje aktywów.
-
Porównanie z założonymi wagami – np. 60% akcji, 30% obligacji, 10% gotówki.
-
Dostosowanie składu – sprzedaż części aktywów o zbyt dużym udziale i zakup tych o zbyt małym udziale.
Celem rebalancingu jest:
-
utrzymanie poziomu ryzyka zgodnego z profilem inwestora,
-
ochrona przed nadmierną ekspozycją na jedną klasę aktywów,
-
realizacja części zysków w okresach przewartościowania i dokupowanie w okresach spadków,
-
utrzymanie dyscypliny inwestycyjnej, unikając decyzji podejmowanych pod wpływem emocji.
Rebalancing może być wykonywany w ustalonych odstępach czasu (np. co kwartał, co rok) lub po przekroczeniu określonego odchylenia od docelowych wag (np. o 5 punktów procentowych).
